غزل شماره ۱۴۷
وزن/ فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن
وا گُــلازه تـا کُـنـی ، لِشـکِ پَـلاتـه ، وازتَـر
کافَر کالِت به چَشمُم بو ، زِ قَبلِس ، نـازتَـر
به ادامه مطلب بروید ...
- ۰ نظر
- ۱۳ فروردين ۰۴ ، ۱۳:۱۶
غزل شماره ۱۴۷
وزن/ فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن
وا گُــلازه تـا کُـنـی ، لِشـکِ پَـلاتـه ، وازتَـر
کافَر کالِت به چَشمُم بو ، زِ قَبلِس ، نـازتَـر
به ادامه مطلب بروید ...
غزل شماره ۱۴۶
وزن/ فعلاتن فعلاتن فعلاتن فع لن
اِدُوی گُل، مِنِه چَن تیره وُ تَش ، تَش وَنـدی
تـالِـته گَـردِنِ چَن تـا دِلِ سَرکَـش ، .. وَنـدی
به ادامه مطلب بروید ...
غزل شماره ۱۴۵
وزن/ فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن
سَولِ تی کالُم ، خُدایـا ، بـاز نا پـا مِن خَوُم
تا سَحَر بی دُنگُلم ، تَشریف فَرما مِن خَوُم
به ادامه مطلب بروید ...
غزل شماره ۱۴۴
وزن/ فعلاتن فعلاتن فعلاتن فع لان
همه دُنیــا بـه جِلَو پیش اِرِن ، مــا واپُشـت
هُکه چیزی به کَفِس داره ، تَرِه وا کُنه مُشت
به ادامه مطلب بروید ...
غزل شماره 143
وزن/ فعلاتن فعلاتن فعلاتن فع لان
کاشکی بیم و به شیرین اِگُدُم ای سر مَست
دُنگُلی نی به مَچَل کِردِنـه فَـرهــاد اِز قَست
به ادامه مطلب بروید ...
غزل شماره 142
وزن/ فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن
به ادامه مطلب بروید ...
غزل شماره ۱۴۱
وزن/ مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن
غَمِس هم بی خیالُم نی،مُ بالُم نی، مُ بالُم نی
به ادامه مطلب بروید ...
غزل شماره ۱۴۰
وزن/ فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن
کم بِگو؛ پیشِز مو سَولی،جورِ مو نَشمین نَبی
کم بِگو؛ پیشِز مو، بُرگی،تِشنهءِ شَوخین نَبی
به ادامه مطلب بروید ...
غزل شماره 139
وزن/ فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن
ریزِه نـازِت ری زِمین ، .. تا بُرقِته واز ایکُنی
زیرچَشمی ، گُل بِگو ؛ .. کینه وَراَنداز ایکُنی
به ادامه مطلب بروید ...
غزل شماره 138
وزن/ فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن
مَرزِه مِرزِنگِ کو مالی دُر،که دَردِت هِد، دَوا
وا یو که مِـروا گُـدی بِم ؛ نـاز داری ، مَرحَوا
به ادامه مطلب بروید ...
غزل شماره 137
وزن/ مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن
سَرِی ، غوزی وَنه اِز سَر، که وا بَرد آشنا وابو
کسی دَرمون کُنِه دَردِت،که وا دَرد آشنا وابو
به ادامه مطلب بروید ...
غزل شماره ۱۳۶
وزن/ فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلان
چی کـَلِ کِینو ، اَیَـرچه اِز وَرِ مــا دل گُـرُهد
مِن سَرِ مـا نـی هَــوایِ حـورَلِ پَـل بـور لُـهد
به ادامه مطلب بروید ...
غزل شماره ۱۳۵
وزن/ فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن
خُم دُوُم گُل ، که پَلِت ، بـارتِ تَـرالِ تَــنِته
کِل بِکَش کِل،که نِشُوو دی به همه هَلکَنِته
به ادامه مطلب بروید ...
غزل شماره 134
وزن/ مفعول مفاعیل مفاعیل مفاعیل
پِیجـورِ دِلی بو ، کـه دِلِـس تَنـگِ اِبو سیت
دی تِشنه لَوی، چَشمه ی کُهرَنگ اِبو سیت
به ادامه مطلب بروید ...
غزل شماره 132
تا هِمیشه خاک ،.. چی زیلویِ زیـرِ پات ، نید
بو لَهافِ ریت ؛ وَختی ،.. دی به دُنیا جات نید
به ادامه ی مطلب بروید ..
غزل شماره 131
رَنگِ اِقبالِ کَجُم ، چی گُلِ حَسرَت، زَرده
خَنده یِ کُنجِ لَوُم هَم ؛ مَرَقِس ، اِز دَرده
به ادامه ی مطلب بروید ..
غزل شماره 130
وزن/ فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلان
سَوگُــلِ سَوزیـنه پوشُم ، دُنگُــلِ رَشتـال تی
تا که دی مَندیرِسُم زی بُرقِسه،وَندَک به ری
به ادامه مطلب بروید ...
غزل شماره ۱۲۹
وزن/ فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلان
مَـرزِه جُلجا وَند، مِن واری که جایِ پات داشت
مَه سُراغِت زِم گِرِهدَک، مات مَندُم چات داشت
به ادامه مطلب بروید ...
غزل شماره ۱۲۸
وزن/ فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن
نَشمه چَشمِ اَرمِنی ، وَختی که نی جویا دِلِس
سیچه وا فَرهـاد بو ، در بَندِ ئی دُنیا ، دِلِس
به ادامه مطلب بروید ...
غزل شماره : ۱۲۷
وزن / مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن
وا مَشـک بِیـاریـن زِ شَلَـمــزار ، شَــراوُم
بَلکُـم ، کُنُـم آبــاد , مو ئـی حـالِ خَـراوُم
غزل شماره : ۱۲۶
وزن / مفعول مفاعیل مفاعیل مفاعیل
مَهـتــاو غَلـَـط کِـرده ، بِخــا کَل بِـوَنـه بـات
نـازِس نَکَـشُم ؛ اَفـتَـو اَیَـر خـا ، بِـدِرا جـات
غزل شماره ۱۲۵
نَشمِه ی ایل بِگو ، بــاز چِــته ، .. پُف کِردی
ری گِـرِهدی زِ مو وُ ، وا هَمه،..تارُف کِردی
به ادامه ی مطلب بروید ...
غزل شماره ۱۲۳
وزن / مفعول مفاعیل مفاعیل مفاعیل
وَختی اِکُنی گُل سَرِ شُـم ، بَنـدِ لَچَک واز
تـا دَسـت بِجُمـنی ، زَنـه اَفـتَو گُـرِ تـاراز
به ادامه ی مطلب بروید ...
غزل شماره ۱۲۳
اِز هُکِه ؛ هرگز نَکِـرده لا کِتاوی ، کَند و کاو
دی نَـوا زِس خاسـت تا وا فلسفـه وابـو مُجـاو
به ادامه ی مطلب بروید ...
غزل شماره 121
وِیدِنِت مَحشر به پا کِ ، رَهدِنِت کولاک کِرد
رَهدی و وُرکَـند بـای و نَخشِ پاته پاک کِرد
به ادامه ی مطلب بروید ...
غزل شماره ۱۲۰
فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلان
تـا بـه کِـی وا هُـمـدُرُنـگِ عِــدّه ای رَمّــال بـوم
کـــاوِه آئیـنُــم ؛ نَـخــا زِم ، خــادِمِ دَجّـال بـوم
به ادامه مطلب بروید ...
دوزِ دَردم ، بالاست
تَبِ صَبرم سَرریز
مانده تا هر کلمه ، کاوه شَوَد.
...
به ادامه مطلب بروید...