پاسخ:
درودها مهربانو
ممنونم از حضور همیشه پرمهرتون
شما لطف دارید مهربان
البته این دکلمه ها حکایت دارد
مدتی که در تلگرام فعال بودم , دوستانی از سر لطف درخواست داشتند که دکلمه ای روی اشعار نیمایی انجام بدهند . از آنجا که اکثر نیمایی ها و بخصوص منطومه های نیمایی طولانی بودند خواه ناخواه اشتباهاتی در تلفظ و یا در لحن بیان پیش می آمد . دوستی درخواست نمود که چه بهتر خودتان هم دکلمه ای روی برخی اشعار و منظومه های بلند نیمایی تان انجام بدهید . تا نمونه ی اولیه ای برای اجرای دکلمه های آنها باشد . منتها خود ما هم به خاطر طولانی بودن نیمایی ها مرتکب همان اشتباهات می شدیم . البته اشتباهات ما به مراتب کمتر بود . چون خودمان خالق آن نیمایی ها بودیم . و از همه مهمتر تجربه و سابقه ی دکلمه و حتی بهتر است بگویم خوانش شعری را در هیچ جایی نداشتم . یعنی در طول عمرم پایبند انجمن ها و جلسات شعری و همایش ها و هر چیزی که مرتبط با جمع شدن تعدادی شاعر در یک مکان که منتهی به خوانش شعر باشد نبوده ام . به هر حال چند دکلمه ای را که توفیق اجباری حاصل شد جزو اولین خوانش های اشعار خودم بود که توسط خودم صورت گرفت . از یکطرف تمام دکلمه ها در محل کار و با ساده ترین امکانات صورت گرفت . گاه در بین دکلمه ها , ارباب رجوعی می آمد و می بایست به او هم پاسخگو باشم . و از طرف دیگر به خاطر نداشتن تجربه در خوانش شعر ( من فقط شعر می نوشتم . هیچ وقت پیش نیامد که در جایی شعری بخوانم ) و از همه مهمتر محدویت زمانی ظبط شعر توسط موبایل با توجه به طولانی بودن اشعار باعث می شد که هم استرس زمانی داشته باشم و هم سرعث خوانش را بیشتر کنم تا تمام شعر خوانده شود . همین استرس ها باعث می شد که گاه کلماتی را جابجا ادا کنم و یا تلفط غلطی از برخی کلمات را ادا کنم . دوستانی هم که دکلمه انجام میدادند معترف بودند که طولانی بودن اشعار نیمایی باعث میشد که جاهایی هم در لحن بیان و هم در تلفظ مرتکب اشتباه بشوند . به هر حال این چند دکلمه محصول آن مقطع زمانی هست . اگر اشتباه نکنم مربوط به سال 95 یا 96 باشند . چند دکلمه ی دیگر هم هست که اگر فرصت شد به مرور زمان ارسال می کنم . ممنونم از توجه و امیدی که می بخشید .